11 ταινίες του βωβού σινεμά που πρέπει να δεις

Πέμπτη, 2 Ιούνιος, 2016 13:27 μμ
Αν αισθάνεται ότι τελευταία ο κινηματογράφος δεν βγάζει ταινίες που να σου μείνουν, τότε είναι ευκαιρία να δεις αυτές τις 11 ταινίες της «Βουβής Εποχής».
Από τον Στέργιο Πουλερές
11 ταινίες του βωβού σινεμά που πρέπει να δεις

Αυτό που κάνει τόσο αξιοθαύμαστη την εποχή του σιωπηλού σινεμά, του σινεμά με σιγαστήρα, είναι ακριβώς αυτό. Οι σκηνοθέτες υπερβαίνουν τη φαντασία και τα όρια τους για να κάνουν μια ιστορία να λέει κάτι χωρίς να ανοιγοκλείνει το στόμα της. Οι 11 ταινίες που ακολουθούν είναι τα μεγαλύτερα αριστουργήματα των πρώτων δεκαετιών του κινηματογράφου.

Metropolis : Το να προσπαθείς να διαλέξεις μία ή και δύο από τις ταινίες του Fritz Lang είναι σα να πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα σε μπέργκερ και σουβλάκι. Always both. Το Metropolis πάντως είναι ένα βήμα πιο μπροστά από τις υπόλοιπες ταινίες του Γερμανο-αυστριακού. Ένα σπουδαίο δείγμα φουτουριστικού σινεμά, από το οποίο έχουν πάρει ιδέες πολλές σύγχρονες προσπάθειες όπως το Upside Down ή ακόμα και ο Παπακαλιάτης στο Ένας Άλλος Κόσμος.

Man With A Movie Camera : Είναι η πρώτη ταινία βωβού κινηματογράφου που είδα. Πρώτο έτος σχολής. Ο Ρώσος σκηνοθέτης ανοίγει ένα μεγάλο μονοπάτι για το σινεμά και δίνει στην κάμερα τη μορφή που της πρέπει: αυτή της κλειδαρότρυπας. Σε 68 λεπτά περίπου θα δεις τρομερές τεχνικές και σκηνές μιας ζωής που τότε ήταν το μέλλον και πολύ γρήγορα έγινε μια μυθολογία του παρελθόντος. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Vertov δεν είχε καν λόγια που να εμφανίζονται στην οθόνη. Εισήγαγε τη δύναμη της εικόνας πριν από όλους και ήταν από τους πρωτοπόρους της mise en scene.

Ο Ανδαλουσιανός Σκύλος (Cien Andalou) - Un Angel Exterminador : Ο Bunuel αποτελεί σπουδαίο όνομα στα τελευταία στάδια της σιωπηρής κινηματογραφίας και οι δύο παραπάνω ταινίες είναι τα πιο γνωστά και περηφανή έργα του. Στον Ανδαλουσιανό Σκύλο δε γίνεται να μη συγκλονιστείς από το μάτι που κόβεται στα δύο με ξυράφι. Ένα μάτι που δεν το αγγίζεις ούτε στα όνειρα σου, ξαφνικά να κόβεται. Ή από το πτώμα μοσχαριού μέσα στο σπίτι.

Στο Angel Extreminador βλέπουμε την αποδόμηση της μεγαλοαστικής τάξης των μέσων του 20ου αιώνα, τα μεγάλα σαλόνια που κλυδωνίζονται. Μετά από ένα δείπνο ευγενών, συμβαίνει κάτι το τρομακτικό. Εγκλωβίζονται όλοι στο σαλόνι και θα πρέπει να ζήσουν για μέρες με συγκεκριμένα αποθέματα φαγητού, νερού και χώρου. Η καλύτερη εξήγηση γι΄αυτή την ταινία είναι ότι δεν υπάρχει καμία εξήγηση. Η σκηνή των δύο ερωτευμένων στο δωμάτιο με τους πίνακες αγγέλων είναι μία ενδεικτική σεκάνς για αυτή την έκφραση.

Modern Times - City Lights : Ο Charlie Chaplin είναι το βρετανικό συνώνυμο του βωβού σινεμά και είναι αυτός που έχουν δει οι περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως. Το Modern Times είναι η αποθέωση της μηχανής, του ανθρώπου-γρανάζι, του χεριού-εργαλείου, της εκβιομηχανοποίησης της ψυχής.

Το City Lights από την άλλη κάνει μια καρικατουρίστικη αποτύπωση της προσπάθειας για τον έρωτα, μιας προσπάθειας που ξεφεύγει από τον απλό συναισθηματισμό, τόσο ως πηγή όσο και ως αντικείμενο που θέλει να φτάσει.

The General  : Buster Keaton. Το αμερικανικό αντίβαρο του Charlie Chaplin. Στο The General περιγράφει το εμφυλιακό κλίμα της Αμερικής στα μέσα του 19ου αιώνα και την προσπάθεια του να σώσει την κοπέλα του από τους αντιπάλους που την πήραν. Μια προσπάθεια κομικ-οτραγική, με τον Keaton να επιτάσσει ένα ολόκληρο τρένο και να καταλήγει να σκάει μέσα από έναν τοίχο σπιτιού, όπου είναι παγιδευμένη η κοπέλα του. Πόσες ταινίες μπορείς να βρεις που να σε κάνουν να γελάς χωρίς να λένε τίποτα;

Nosferatu - Sunrise : Το καλύτερο horror film της σιωπηλής εποχής είναι το δημιούργημα του Murnau που αποτελεί μια από τις πρώτες αφηγήσεις γύρω από τον Δράκουλα της Τρανσυλβανίας, με το διαβολικό όνομα Nosferatu.

Το Sunrise από την άλλη είναι ένα έπος για την αγάπη και πόσο ανάγκη έχει αυτό το ύψιστο συναίσθημα να αναζωογονείται. Ένας αγρότης, έχοντας βαρεθεί την ρουτίνα με τη γυναίκα το παιδί και το χωράφι, ερωτεύεται ένα κορίτσι της πόλης που τον πείθει να σκοτώσει τη γυναίκα του. Εκείνη καταλαβαίνει το σχέδιο του και φεύγει. Για να τις σβήσει τις υποψίες, ο αγρότης θα προσπαθήσει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη της κι εκεί θα δει ότι την αγαπάει πραγματικά.

The Cabinet of Dr. Caligari : Ο Πολωνός Robert Wienne επεξεργάζεται ένα άκρως τολμηρό θέμα για την εποχή, γύρω από τη μαντεία και την πρόβλεψη του ατομικού μέλλοντος. Ο γιατρός Caligari θα παρουσιάσει ένα πείραμα του, τον Cesare που μπορεί να προβλέψει το μέλλον, σε δύο γνωστούς του και μάλιστα ο ένας θα πεθάνει το επόμενο πρωί κατόπιν πρόβλεψης του Cesare. Ποιος είναι ο ένοχος εδώ; Αυτός που απλώς βλέπει το μέλλον ή ο Caligari που τον εξουσιάζει;

Voyage Dans La Lun : Ο διάσημος George Melies με τις εξτραβαγκάντσες του, έφτιαχνε σκηνές που ήταν ντυμένες με την υπερβολή, όπως είχε νοηματοδοτηθεί αυτή η λέξη πίσω στο 1902, με τις τότε τεχνικές να έχουν έναν απίστευτο ρομαντισμό στο σημερινό μάτι. Οι εικόνες των τοπίων ήταν ζωγραφιές κι όμως δεν έχανε σε αίσθηση ο θεατής.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.