The Voyeur's Motel: Ο ιδιοκτήτης που έβλεπε μέσα από την «κλειδαρότρυπα»

Τετάρτη, 13 Απρίλιος, 2016 13:51 μμ
Το The Voyeur's Motel τείνει να φτάσει την δόξα που είχε το Chelsea Hotel, αλλά για εντελώς λάθος λόγους. Ο ιδιοκτήτης του βλέπει το δωμάτιο σου και όσα κάνεις.
The Voyeur's Motel: Ο ιδιοκτήτης που έβλεπε μέσα από την «κλειδαρότρυπα»

Θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει το σπίτι του Big Brother. Όμως ακόμα και αυτό έκλεινε για μία ώρα. Το The Voyeur's Motel είναι ένα ξενοδοχείο στο Κολοράντο που τις τελευταίες μέρες έχει αποκτήσει τεράστια δόξα. Όχι γιατί φιλοξενεί σπουδαίες προσωπικότητες. Ούτε γιατί έχει κάποια ιδιαίτερη και μοναδική κατασκευή. Απλώς, ο ιδιοκτήτης του είναι ο μεγαλύτερος μπανιστηρτζής στη γη και δεν έχει κανέναν - ηθικό και νομικό πλέον - ενδοιασμό να το πει δημόσια.

Ο Gerald Foos είναι ο ιδιοκτήτης του μοτέλ The Voyeur's Motel και στο νέο τεύχος του New Yorker που κυκλοφόρησε στις αρχές της εβδομάδας περιγράφεται η ιστορία του, η οποία περιλαμβάνει πολύ στήσιμο μέσα από την κλειδαρότρυπα, με την μεταφορική έννοια, αφού το πραγματικό πανοπτικό του το βρήκε σε μια μικρή τρυπούλα που είχε κάνει στο ταβάνι κάθε δωματίου, όπου στηνόταν σε συγκεκριμένες ώρες για να έχει το premium υλικό που ζητούσε.

Η ιστορία του Foos (ακόμα και το όνομα του με την ελληνική σημασία δείχνει πολλά και μοιάζει λίγο με παιχνίδι της μοίρας) ξεκινάει το 1969 στο Ντένβερ, στην περιοχή Ορόρα, όπου τοποθέτησε το πρώτο του μοτέλ, με έναν σαφή στόχο: να βλέπει όλα όσα κάνουν οι διαμένοντες στα δωμάτια τους. Ο Foos δεν θα μπορούσε να την βγάλει καθαρή μόνος του, γι΄αυτό είχε και την αμέριστη βοήθεια της πρώτης γυναίκας του, της Donna, με την οποία βρήκαν τη μόντα ώστε να ανεβαίνει μια σκάλα εκείνος και να στέκεται στον χώρο που θα του έδινε την καλύτερη οπτική. Κάποιες φορές μάλιστα τον συνόδευε κι αυτή στον ατομικό τους «κινηματογράφο».

«Ακόμα και πριν τον γάμο μας της είπα ότι αυτό μου έδινε μια ένεση απόλυτης ισχύς. Η Donna και οι περισσότερες νοσοκόμες είναι ανοιχτόμυαλες. Τα έχουν δει όλα...θάνατο, αρρώστιες, πόνο, τα πάντα. Χρειάζεται πολύ παραπάνω από την εμμονή μου για να σοκάρεις μια νοσοκόμα» λέει ο ίδιος στον Gay Talese, τον αρθρογράφο της ιστορίας στο New Yorker, που ήταν ο τρίτος άνθρωπος που γνώριζε για την δράση του όλα αυτά τα χρόνια. Ο λόγος που τον πλησίασε ο ίδιος ο Foos ήταν ότι ο Talese έγραφε ένα βιβλίο για το σεξ εκείνη την περίοδο και θεωρούσε ότι ήταν ένα πεδίο που έπρεπε να συμπεριληφθεί στο research του.

Ο Foos δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας μόνο επαφών τρίτου τύπου. Τα μάτια του είδαν αδρανώς και παθητικά πολλά περισσότερα. Τον Μάρτιο του 1977 έγινε συνένοχος σε μια δολοφονία στο Room 10, όπου ένας έμπορος ναρκωτικών έπνιξε την κοπέλα του. Ο Foos είδε το έγκλημα από την πρώτη του στιγμή, πριν καν γεννηθεί, από το σημείο που ο έμπορος είχε αρχίσει να θεριεύει τα νεύρα του και δεν έκανε απολύτως τίποτα. Έμεινε εκεί να βλέπει και τον άφησε να φύγει σαν κύριος. Το επόμενο πρωί ειδοποίησε την αστυνομία και έδωσε μερικές πληροφορίες για το ποιόν του δολοφόνου.

Ο Gerald Foos και το Voyeur's Motel συνδέθηκαν, με τον πρώτο να δικαιολογεί την πράξη του με ακαδημαϊκό περιτύλιγμα, λέγοντας ότι ούτε λίγο ούτε πολύ είχε έννομο δικαίωμα ως ερευνητής της σεξουαλικής δράσης των ανθρώπων, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον διάσημο σεξολόγο Alfred Kinsey. «Ελπίζω να μην με περιγράφουν ως Ματάκια. Θεωρώ τον εαυτό μου πιονέρο της σεξουαλικής έρευνας. Δεν υπάρχει έγκλημα και εισβολή στην ιδιωτική ζωή όταν κανείς δεν παραπονιέται».

Το 1995 ο Foos πήρε σύνταξη από το επάγγελμα του Peeping Tom, μιας και η αρθρίτιδα τον δυσκόλευε να ανεβαίνει σκάλες και να στέκεται όρθιος. Το The Voyeur's Motel έκλεισε και ο ίδιος αποφάσισε να δώσει το ελεύθερο στον Talese να δημοσιεύσει την ιστορία του, μιας και είχε παρέλθει το απαραίτητο νομικό διάστημα, ώστε να αποφύγει τις κυρώσεις.

Δείτε όλη την διαστροφική περιγραφή του Talese στο New Yorker.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.