Αυτόν τον Έλληνα δεν τον αλλάζουμε με τίποτα

Δευτέρα, 7 Μάρτιος, 2016 14:39 μμ
Έχουμε πολλούς λόγους να τα χώνουμε στη ράτσα μας. Έχουμε όμως και πολλούς λόγους να της κάνουμε praise. Όπως χθες στο Σύνταγμα.
Αυτόν τον Έλληνα δεν τον αλλάζουμε με τίποτα

Είναι πραγματικά ιλαροτραγικό και συνάμα ελπιδοφόρο αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες με τους πρόσφυγες. Μπορεί να λέμε ότι είμαστε μια χώρα βαθιά συντηρητική που υποθάλπει το ρατσισμό, αλλά οφείλουμε να αναδεικνύουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος. Αυτό που έγινε χθες στο Σύνταγμα ήταν μια ακόμα απόδειξη ότι ο Έλληνας δεν υπακούει σε έννοιες των -ισμών. Υπακούει μόνο στο θυμικό και τη συμπόνια του. Κι όταν βλέπει ένα παιδάκι να πεινάει θα του δώσει. Ό,τι χρώμα και να έχει. Και σε αυτόν τον Έλληνα δεν μπορείς να μην βγάλεις το καπέλο.

Το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης είχε δώσει από την περασμένη εβδομάδα το ραντεβού στο Σύνταγμα, στην πλατεία, για συγκέντρωση ειδών ανάγκης για τους πρόσφυγες στην πλατεία Βικτωρίας πρωτίστως, αλλά και όπου αλλού υπάρχει ανάγκη. Γύρω στις 5 το απόγευμα η αριστερή πλευρά της πλατείας είχε γεμίσει με δεκάδες στοίβες από κούτες και σακούλες και οι πάνω από 30.000 άνθρωποι που έφεραν τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, κουβέρτες και ό,τι άλλο μπορούσε να φανεί χρήσιμο στους ανθρώπους που είχαν την ατυχία να βρεθούν σε αυτό το καθεστώς. Και η τύχη είναι ένα πράγμα για το οποίο από την εποχή του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη μαθαίναμε ότι δεν μπορείς να καυχηθείς.

Μπορεί αυτό το 30.000 να φαντάζει μικρό σε σχέση με τον πληθυσμό γύρω από το κέντρο, αλλά σκεφτείτε ότι αυτός είναι μόλις ένας από τους τρόπους που έδειξαν την αχρωμάτιστη ανθρωπιά τους. Υπάρχουν πόσα ακόμα σημεία και τρόποι για τους υπόλοιπους να συμμετέχουν σε αυτό. Η μεγαλύτερη εκτίμηση και σεβασμός βέβαια αξίζει σε αυτούς τους ανθρώπους που απαρτίζουν το Δίκτυο και κάθε άλλη οργάνωση, που θέτουν εθελοντικά τον εαυτό τους σε αυτό και κάνουν μια προσφορά πέρα από κάθε εκτίμηση.

Είναι ακόμα πιο αξιοθαύμαστο ότι αυτή η ανταπόκριση έρχεται σε τόσο δύσκολη οικονομικά περίοδο. Κι αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον ότι ο Έλληνας προτιμάει να φάει μισό ψωμί γνωρίζοντας ότι θα χορτάσει και με τόσο και να δώσει το άλλο μισό σε ένα παιδί ή έναν άστεγο. Ασχέτως χρώματος, καταγωγής κτλ. Δεύτερον ότι η προσφορά δεν έχει διαβαθμίσεις. Η προσφορά είναι μία και ορίζεται από το πως νιώθει και δύναται ο καθένας. Τα παιδιά στο Δίκτυο την μεταφράζουν σε εθελοντισμό και βοήθεια. Άλλοι σε σακούλες γεμάτες με απαραίτητα είδη. Άλλοι σε οικονομική ενίσχυση. Άλλοι σε κατανόηση, στήριξη, αγκαλιά, χειραψία. Κάθε ένα από αυτά είναι προσφορά.

Και η προσφορά είναι από εκείνα τα πράγματα που κρίνεται καθαρά εκ του αποτελέσματος κι όχι από τα κίνητρα. Δεν έχει σημασία αν το κάνεις από ματαιοδοξία, από καθαρά ιδιοτελή συναισθήματα, από τάση να δείξεις στους άλλους και στον εαυτό σου ότι δεν είσαι αδιάφορος. Όσο γεμίζει το στομάχι και τονώνεται η υγεία ενός ανθρώπου που βρέθηκε σε λάθος συνθήκες, για τις οποίες δεν είχε συμμετοχή και λόγο, τότε οποιαδήποτε διάθεση προσφοράς είναι καλοδεχούμενη και εκτιμάται το ίδιο.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.