Hail Caesar: Αυθεντικά κοενικό χιούμορ, αλλά στην υπερβολή του

Τρίτη, 23 Φεβρουάριος, 2016 14:24 μμ
Η πολυαναμενόμενη ταινία των αδερφών Cohen, το Hail Caesar, ανταποκρίθηκε σε μία προσδοκία, αλλά έχασε όλες τις υπόλοιπες.
Από τον Στέργιο Πουλερέ
Hail Caesar: Αυθεντικά κοενικό χιούμορ, αλλά στην υπερβολή του

Οι αδερφοί Coen, ο Joel και ο Ethan, είναι δύο από τα πιο γνωστά signatures του σκηνοθετικού κόσμου. Δεν εννοώ μόνο το όνομα, αλλά κυρίως τα μοτίβα, τις τεχνικές και την θεματική τους. Όταν γνωρίζεις ότι είναι σκηνοθέτες ξέρεις τι να περιμένεις. Μόνο που στο Hail Caesar, απ΄όλα όσα περίμεναν οι περισσότεροι, μόνο ένα ήταν αυτό που έγινε και μάλιστα στον πιο υπερβολικό βαθμό του. Κι ίσως αυτό να χάλασε πολύ τη μαγιά στο τέλος.

Τρία χρόνια μετά το άψογο Inside Llewyn Davis, οι αδερφοί Coen επέστρεψαν με κάτι μεγαλειώδες. Στην θεωρία τουλάχιστον. Με καστ Josh Brolin, George Clooney, Channing Tatum, Scarlett Johansson, Tilda Swinton, Ralph Fiennes οι προσδοκίες ανέβηκαν στα ύψη. Κάθε ένας ξεχωριστά έχει την δική του σημασία. Ο Brolin είναι το security check, ο Clooney το glamour effect, ο Channing Tatum το νέο και εντυπωσιακό, η Scarlett Johansson η σέξι εμπειρία, η Tilda Swinton το upper class και ο Ralph Fiennes ο τύπος που ταιριάζει απόλυτα στην αισθητική των Cohen, με τρομερή φλεγματικότητα, που την απολαύσαμε στον υπέρτατο βαθμό στο Grand Budapest Hotel. Και την είχε κι εδώ.

Κάθε υπόθεση, κάθε είδους αναμονή όμως δεν έγινε πράξη, αφού οι αδερφοί Coen έβγαλαν από την δεξαμενή τους ένα μόνο μοτίβο, αυτό της αποδόμησης της σοβαρότητας και της έντονης δραματικότητας και το χρησιμοποίησαν σε τέτοιο βαθμό που έσβησαν κάθε τι άλλο που θα μπορούσε να δώσει το Hail Caesar. Ήταν βέβαια ειλικρινείς εξ αρχής, μιας και το Hail Caesar εκδηλώνει την επιθυμία τους να κάνουν κάτι για προσωπική ευχαρίστηση περισσότερο, να γεμίσουν την καρδάρα τους με νοσταλγικές καταστάσεις και να ανοίξουν τον τέταρτο τοίχο στο κοινό.

Ο Eddie Mannix, πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, είναι ο fixer της Capitol Pictures. Ο ρόλος του σε μία από τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής ταινιών του Hollywood είναι να κανονίζει τις υποθέσεις των μεγάλων πρωταγωνιστών, ώστε η εικόνα τους να παραμένει αψεγάδιαστη στο κοινό. Όπως το να φροντίσει ώστε η πρωταγωνίστρια DeeAnna Moran να μη γεννήσει ένα παιδί εκτός γάμου ή να πλασάρει τις σωστές πληροφορίες στις δύο gossip collumnists του Hollywood, τις αδερφές Thessaly και Thora Tacker, και να κρατάει τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα εντός των τεράστιων και αχανών τειχών της Capitol.

Είναι μία δουλειά που δεν έχει ωράρια, δεν έχει ύπνο επαρκή, ίσως και καθόλου, που κουράζει αφάνταστα και πληρώνει μεν καλά, αλλά δυσανάλογα. Μέσα σε τρεις μέρες του έρχονται όλα μαζεμένα, όπως το έχει προβλέψει ο νόμος του Murphy. Ο πρωταγωνιστής του σε μια από τις μεγάλες παραγωγές εξαφανίζεται και η τύχη του αγνοείται, μέχρι που ζητάνε λύτρα για να τον δώσουν πίσω. Η DeeAnna Moran ετοιμάζεται να γεννήσει και δεν υπάρχει πατέρας ούτε όψιμος σύζυγος. Το μεγάλο αφεντικό τους φόρτωσε έναν πιτσιρικά που σάρωσε σε ταινίες γουέστερν σε ταινία δράματος, με τον σκηνοθέτη να γκρινιάζει για την ανικανότητα του. Μια αεροπορική εταιρεία του έκανε μια άκρως δελεαστική πρόταση και του έδωσε δύο μέρες για να απαντήσει. Και σίγουρα τα προηγούμενα γεγονότα δεν του έδιναν κανένα οιωνό για να συνεχίσει στην Capitol ως fixer. Στο τέλος όλα αυτά τα γεγονότα θα συνδεθούν με κάποιον παράξενο ή απλώς κοενικό τρόπο, που θα οδηγήσει σε αίσια έκβαση. Όπως στα μαθηματικά πλην και πλην κάνουν συν, έτσι εδώ, 4 αρνητικά γεγονότα έβγαλαν ένα θετικό.

Το χιούμορ και ο σαρκασμός είναι διάχυτα σε όλη την ταινία, η σοβαρότητα και το δράμα εμφανίζονται σε δύο-τρεις στιγμές και διαλύονται στο άψε-σβήσε και αυτό φαντάζει απολύτως λογικό, γιατί οι Cohen κάνουν μια ταινία για το σκηνικό, μια set movie, που δείχνει όλα όσα γίνονται πίσω από τις κάμερες. Κι εκεί υπάρχει μόνο ο τραγέλαφος, η φιοριτούρα και εν τέλει μια ειρωνική κωμωδιογραφία. Όσο λογικό κι αν είναι πάντως, οι Coen δεν προκαλούν κάποια έκπληξη στη διάρκεια της ταινίας, οι στιγμές που σπάνε έστω και λίγο το συνεχές τους είναι ελάχιστες (η εξομολόγηση του Mannix, ο μονόλογος του Baird Whitlock αποδομούνται πολύ γρήγορα) και σε πολλά σημεία φέρνουν σε έναν άλλον Cohen, τον Sacha Baron.

Με πολλές από τις καταστάσεις, αλλά και το στήσιμο δείχνουν να θέλουν να φέρνουν μπροστά εικόνες από το ακόμα πιο χρυσό Hollywood, αυτό των μέσων του 20ου αιώνα. Ο Ρωμαίος George Clooney μπροστά στον σταυρωμένο Χριστό είναι φύσει Ben Hur, το χορευτικό των ναυτών με τον Channing Tatum είναι παραπομπή στο Anchors Aweigh με τον Sinatra, η Scarlett Johansson είναι βγαλμένη από το Million Dollar Mermaid και ο ήρωας του Alden Ehrenreich, ο Hobie Doyle είναι μια αντιστοίχιση με το The Arizona Kid, τον Roy Rogers.

Όλο το καστ πάντως ανταποκρίνεται πλήρως στο ύφος του χιούμορ που θέλουν να προσδώσουν ξανά οι Coen, με τον Channing Tatum, τον Alden Ehrenreich και τον Ralph Fiennes να είναι οι καλύτερες αναπαραστάσεις τους.

Το Hail Caesar είναι μια ευχάριστα βαρετή ταινία, που μετράει να την δεις στο σαλόνι σου με παρέα μια Παρασκευή βράδυ.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.