War and Peace: Στο BBC μιλάνε «ρώσικα» και τα μιλάνε καλά

Δευτέρα, 1 Φεβρουάριος, 2016 19:05 μμ
Το War and Peace είναι η νέα σειρά του BBC, που γνωρίζει μέσα σε λίγο καιρό την επιτυχία και τα δικαιώματα της αγοράζονται σε πολλές χώρες.
Από τον Στέργιο Πουλερέ
War and Peace: Στο BBC μιλάνε «ρώσικα» και τα μιλάνε καλά

Το να μεταφέρεις ένα κλασσικό βιβλίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας στην τηλεόραση περιλαμβάνει μερικές αντικειμενικές δυσκολίες. Πρώτον, δεν μπορείς να συμπεριλάβεις όλες τις λεπτομέρειες αν είναι μεγάλο, ή θα πρέπει να προσθέσεις πράγματα από το μυαλό σου αν το υλικό δεν σε καλύπτει τόσο. Δεύτερον, κάποια πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα να τα δεχτεί η τηλεόραση, οπότε θα πρέπει να αλλάξεις στοιχεία της ιστορίας. Στο War and Peace το έκαναν και εν τέλει τα κατάφεραν καλά.

Η νέα παραγωγή του BBC One είναι μια μίνι ιστορία έξι επεισοδίων και μιλάει για την ζωή των πέντε οικογενειών που περιγράφει και ο Tolstoi, την περίοδο των Ναπολεόντειων Πολέμων. Ξένισε όμως πολλούς με ορισμένες αλλαγές που έκαναν οι παραγωγοί, προεξάρχοντος του Harry Weinstein, και του σεναριογράφου Andrew Davies, όπως η ερωτική σχέση του Anatole και της Helen Kuragin, που είναι αδέρφια.

Όμως μετά από το δεύτερο επεισόδιο ανέδειξε την υψηλότερη αισθητική που χαρακτηρίζει για χρόνια το BBC, με την οσμή της ιστορικής εποχής του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, όπως αυτή που είδαμε στο Downton Abbey. Αυτή η αισθητική βέβαια και όλο αυτό που αναδύεται κάνει περισσότερο σε Jane Austen παρά Tolstoi. Κάνει λίγο παράξενο να βλέπεις Άγγλους ηθοποιούς να πρέπει να υποδυθούν τους Ρώσους, αλλά να μιλάνε αγγλικά (κάτι που γενικά ξενερώνει την αίσθηση του θεατή), ενώ αν περιμένεις να δεις ένα κλίμα πολεμικό, τόσο γοητευτικό όσο η σκέψη που έχεις για τις μάχες σώμα με σώμα στον 19ο αιώνα, μάλλον θα απο-γοητευτείς, αφού εστιάζει περισσότερο στα ενδότερα της ρωσικής επικράτειας, στις ανούσιες σχέσεις, στο σεξ, στο ποτό, στην ανδρική κληρονομιά και στην τάση φυγής από το αέναο παρόν προς ένα μέλλον που μόνο η ελπίδα το κάνει διαφορετικό, αλλά η πραγματικότητα το φαλκιδεύει, μέχρι να το κάνει νοκ άουτ.

Παρόλα αυτά, αν αφαιρέσεις το τολστοϊκό περίβλημα από τις προσδοκίες σου, η σειρά είναι μια δυνατή σειρά εποχής. Σε αυτό συμβάλλουν και οι ηθοποιοί. Ο Paul Dano πρώτα και κύρια, στον ρόλο του Pierre Bezukhov, ενός νέου που είναι κάπως απόμακρος από παρέες, θεωρεί τον Ναπολέοντα σημαντικό ηγέτη και δεν τον μισεί όπως όλοι οι συμπατριώτες του και δεν φοβάται να το πει και σε δημόσιες εκδηλώσεις, κοκορεύεται ότι είναι ανώτερος διανοητικά από τους υπόλοιπους κι από την διαλεκτική του πολέμου, αλλά εν τέλει τα λόγια του είναι φληναφήματα ολκής, αφού το μόνο στο οποίο είναι έρμαιο είναι η γυναικεία γοητεία.

Η Gillian Anderson, που στα X-Files την περιμέναμε, αλλά εδώ την κοιτάμε με ενδιαφέρον, εμφανίζεται σαν μια κυρία της καλής κοινωνίας, που έχει το μυαλό της στο να κάνει πάρτι μεταξύ πλουσίων και να κουτσομπολεύει με τις υπόλοιπες κυρίες.

Ο James Norton υποδύεται τον Andrei Nikolayevich Bolkonsky, έναν άντρα που θέλει να νιώσει τη δίψα του πολέμου για να ξεφύγει από την πληκτική ζωή του Ρώσου ευγενή, που έχει γυναίκα και ετοιμάζεται να αποκτήσει και παιδί, διαθέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία της μάχης που γίνεται τώρα και όχι αυτής που θα έρθει και βρίσκει την ματαιότητα των πραγμάτων σε όποια πέτρα κι αν σηκώσει. Την πλήξη της φυλακής που αποτελεί η παραδοσιακή διαδρομή ενός Ρώσου στο 1800.

Όλα αυτά, συν την πολύ μεστή κίνηση, την σωστή εναλλαγή ρυθμού, αφού μιλάμε για χώρους όπως τα ρωσικά παλάτια και ανάκτορα, τα οποία χαρακτηρίζονταν από τη νωχελικότητα των αποφάσεων και της τρίφυλλης ζωής, κάνουν το War and Peace μια σειρά που την ζητούν πλέον από πολλές χώρες, που το κόστος των 2 εκατομμυρίων λιρών το επεισόδιο ξεχρεώνεται και με το παραπάνω.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.