Είναι τόσο ρατσιστές στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Hollywood;

Παρασκευή, 15 Ιανουάριος, 2016 14:32 μμ
Η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων από την Ακαδημία Κινηματογράφου έχει σηκώσει μεγάλη συζήτηση γύρω από τον ρατσισμό. Ποια είναι η αλήθεια;
Από τον Στέργιο Πουλερέ
Είναι τόσο ρατσιστές στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Hollywood;

Είχαμε συνηθίσει, κάθε χρόνο που ανακοινώνονταν υποψηφιότητες είτε στα Όσκαρ είτε στις Χρυσές Σφαίρες, να μετράμε αυτούς που δεν μπήκαν. Σε κάποιες κατηγορίες υπήρχαν τα λεγόμενα snubs γιατί ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος, ενώ σε κάποιες άλλες ίσως είχαν γίνει λάθος επιλογές και έμεναν απ΄έξω καλύτερες υποψηφιότητες. Φέτος, η εστίαση έγινε σε ένα διαφορετικό επίπεδο από την Ακαδημία Κινηματογράφου.

Το πρόβλημα είχε τεθεί από πέρσι, αλλά η παρουσία της ταινίας Selma είχε σώσει τα προσχήματα. Φέτος όμως τα πράγματα ξέφυγαν. Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που στις μεγάλες κατηγορίες δεν βρίσκεται ούτε ένας μαύρος ηθοποιός. Είναι τα All White Oscars, όπως έσπευσαν να τα χαρακτηρίσουν όλοι, με εμφανώς σκωπτικό τρόπο.

Η μοναδική παρουσία που έχει λίγη παραπάνω ποικιλία είναι αυτή του Alejandro Inaritu στην κατηγορία Best Director για το Revenant και το Straight Outta Compton στο σενάριο, όπου βέβαια οι σεναριογράφοι είναι λευκοί. Όμως το πρόβλημα είναι ότι η συγκεκριμένη ταινία, θα έπρεπε να βρίσκεται σε περισσότερες κατηγορίες. Και όχι μόνο.

Η κριτική προς την Ακαδημία Κινηματογράφου συμπυκνώνεται στην ύπαρξη μιας σχεδόν ρατσιστικής συμπεριφοράς, αλλά το ερώτημα είναι το εξής: είναι όντως τόσο πρόδηλα ρατσιστές στην Ακαδημία του Hollywood;

Το λέω με την έννοια ότι πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τις κατηγορίες στις οποίες θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να βρεθούν μαύροι υποψήφιοι, αλλά και αντί ποιων από τους επιλεχθέντες.

Πάμε στην κατηγορία Ά Ανδρικού, όπου βρίσκεται και το ζουμί της υπόθεσης. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αφού υπάρχει ο Sylvester Stallone στην αντίστοιχη του Β' Ανδρικού, τότε θα έπρεπε να μπει και ο Michael B. Jordan, ο πρωταγωνιστής του Creed. Το ίδιο λέγεται και για τον Will Smith, ο οποίος είδε να μπαίνει στην πεντάδα στις Χρυσές Σφαίρες. Εκεί όμως υπήρχε διαχωρισμός σε δράμα και κωμωδία. Τρίτη απουσία που ξάφνιασε είναι του Idris Elba.

Ο πρωταγωνιστής του Beasts of No Nation είχε επιλεχθεί για Β' Ανδρικό στις Σφαίρες, αλλά εδώ δεν μπήκε. Δεν χώρεσε ούτε στην κατηγορία 'Α Ανδρικού, δεδομένου ότι το Hollywood αγνόησε τον πρώτο ρόλο που είχε ο Abraham Attan ως ο πιτσιρικάς Agu. Τέταρτη σημαντική έλλειψη ήταν αυτή του O' Shea Jackson Jr από το Straight Outta Compton. Ας δούμε τώρα αν ένας από τους τρεις θα μπορούσε να μπει στην πεντάδα και στη θέση ποιανού.

Προσωπικά, η μόνη θέση που κρίνω αμφιλεγόμενη είναι αυτή του Bryan Cranston, δεδομένου ότι το Trumbo δεν έτυχε και της καλύτερης υποδοχής στα φεστιβάλ που προβλήθηκε. Αλλά ο Cranston έχει μεγάλο έρεισμα, κυρίως λόγω Breaking Bad, οπότε στην περίπτωση του ίσως υπήρξαν λόγοι δημοφιλίας. Οπότε αν τον βγάζαμε η πεντάδα θα ήταν Di Caprio, Fassbender, Matt Damon, Michael B. Jordan και Eddie Redmayne. Ο τελευταίος με μία επιφύλαξη, μιας και το Danish Girl ήταν εν συνόλω χαμηλότερα από τις προσδοκίες, οπότε στη θέση του θα έβαζα τον Elba. Θα ανέφερα και τον Samuel Jackson για το H8ful Eight, αλλά η ταινία έμεινε γενικά πολύ πίσω και με μόλις 3 υποψηφιότητες.

Πολλοί μίλησαν και για τον F. Gary Gray, σκηνοθέτη του Compton, που δεν βρέθηκε στην πεντάδα του Best Director. Εκεί όμως, πραγματικά δεν υπάρχει κανένας που να μπορούσε να μείνει απ΄έξω. Εδώ έμεινε ο Tod Haynes του Caroll και ο John Crowley του Brooklyn, που είναι μια ταινία ανεξάρτητη και στην Ακαδημία αρέσουν κάτι τέτοια.

Στην κατηγορία Ά Γυναικείου, υπήρξε ένα όνομα που αν βρισκόταν στην πεντάδα θα έδινε βάθος τόσο σε επίπεδο φυλής, όσο και σε αυτό του φύλου. Ο λόγος για την τρανς Mya Taylor από το Tangerine, μια ταινία που αποκόμισε διθυραμβικά σχόλια σε όλα τα φεστιβάλ που βρέθηκε. Εδώ βέβαια υπάρχει μια ευκρίνεια ως προς το ποια θα πρέπει να αντικατασταθεί. Η Jennifer Lawrence που ήταν η μόνη εκπρόσωπος του Joy, για πολλούς δεν θα έπρεπε να βρίσκεται υποψήφια. Είναι αναμφίβολα η αγαπημένη για την Ακαδημία Κινηματογράφου, βρέθηκε τρεις φορές υποψήφια την τελευταία τετραετία, οπότε μάλλον το πηγαίνει για νέα Meryl Streep που ακόμα και στον ύπνο της έμπαινε υποψήφια.

Ποιο είναι το επιμύθιο απ΄ όλα αυτά; Ότι η Ακαδημία Κινηματογράφου δεν είναι τόσο ρατσιστικά φερόμενη όσο παρουσιάζεται, αλλά έχει τα αγαπημένα της παιδιά και δεν μπορεί να τ΄αφήσει στην απ΄έξω. Κρίνοντας τουλάχιστον από τις φετινές υποψηφιότητες.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.