David Bowie: Κοίτα με εδώ ψηλά, είμαι στον Παράδεισο

Δευτέρα, 11 Ιανουάριος, 2016 15:49 μμ
Ο David Bowie δεν βρίσκεται ανάμεσα ή καλύτερα μπροστά μας να ηγηθεί, αλλά μερικές άυλες αξίες έμειναν παρακαταθήκη και δεν έγιναν τα κτερίσματα του.
David Bowie: Κοίτα με εδώ ψηλά, είμαι στον Παράδεισο

Στις 7 Ιανουαρίου του 2016 κυκλοφόρησε στο Youtube το βίντεο κλιπ για το νέο του τραγούδι Lazarus. Τρεις μέρες μετά ο David Bowie δεν θα είχε δεύτερη ευκαιρία σαν τον Λάζαρο, αλλά θα πήγαινε αλλού, να συναντήσει παλιές παρέες που είχαν χαιρετήσει τον κόσμο πολύ ή και λίγο πριν από εκείνον. Τον κάποτε φίλο του Lou Reed που πέθανε πριν δύο χρόνια και τον Lemmy που πέθανε πριν λίγες μέρες.

«Look up here, i'm in Heaven». Έτσι ξεκινάει το Lazarus και κάπως έτσι ξεκίνησε και η δική του απόφαση. Είχε πλέον πάρει χαμπάρι ότι δεν μπορεί να κερδίσει και έστελνε το δικό του μήνυμα σε όλους εκείνους που συντρόφευε για 5 σχεδόν δεκαετίες, έκων άκων. Με τον τελευταίο του δίσκο ήθελε να αφήσει ακόμα μια μεγάλη ανάμνηση, να εμπλουτίσει την κληρονομιά που αφήνει στο σύνολο της μουσικής, μιας και είχε την εξέχουσα ικανότητα να ισορροπεί ανάμεσα στο rock, το glam rock, το punk, το pop και το funk.

Ο Bowie όμως δεν ήταν μόνο ήχος, μελωδία, τραγούδι, μουσική. Ήταν και θέαμα. Υπερ-θέαμα. Ήταν η σταθερά της αλλαγής. Από το 1960, που ξεκίνησε ως κιθαρίστας στους Konrads και τους King Bees, άλλαζε διαρκώς. Πρώτα το όνομα του, που από David Jones, το έκανε Davy Jones για να θυμίζει τον «ιπτάμενο Ολλανδό» των Monkees, και τελικά προσάραξε στο David Bowie.

Τα μαλλιά του ήταν το spot της ανάγκης του να αναζητά κάτι διαφορετικό και να δίνει μια νέα διάσταση στην θηλυκίζουσα περσόνα που ενσάρκωνε. Άφηνε την θηλυκή του πλευρά να συνδυαστεί με τον ανδρική του επί σκηνής και αυτό τον έκανε και καλύτερο ως άνθρωπο, εκτός από καλλιτέχνη. Ο Ziggy Stardust, το doppelganger του, του έδινε την ευχέρεια να γίνει υπερβατικός τόσο εσωτερικά όσο κι εξωτερικά. Γι΄αυτό το να ειπωθούν πράγματα για τη μουσική του είναι περιττό. Άλλωστε είχε μάθει το κοινό να ερμηνεύει πολυπρισματικά τα μηνύματα του μέσω της μουσικής.

Παραδόξως σιχαινόταν το χορό. Το έκανε μόνο ως Ziggy. Ως David Bowie σπανίως. Ίσως αυτό το Dr. Jekyll και Mr Hyde σύνδρομο να ήταν καθρέφτισμα για την σεξουαλική του αμφισημία. Του άρεσε το σεξ. Με όποιο φύλο κι αν ήταν. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αρκούν για να ζωγραφίσουν τον πίνακα της ζωής του Δαυίδ της μουσικής!

«Δεν ξέρω πού θα πάω στη συνέχεια, αλλά υπόσχομαι ότι δε θα βαρεθούμε».

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.